De lokale etherpiraten uit de jaren 70-80 vormden de absolute bloeiperiode van de illegale radio in Nederland. Nadat de grote zeezenders zoals Radio Veronica en Radio Noordzee in 1974 wettelijk werden verboden en moesten stoppen, sprongen honderden amateur-dj’s op het vasteland in het gat. Vanuit schuurtjes, zolders en caravans veroverden zij de lokale ether.

Waarom waren ze zo populair?
Terwijl de officiële omroepen in Hilversum strak gereguleerd en verzuild waren, brachten de lokale piraten precies wat de buurt wilde horen:
Gemeenschapsgevoel:
Luisteraars konden direct bellen om een verzoekplaatje aan te vragen voor een jarige buurman of familielid.
De Piratenhits:
De zenders draaiden muziek die Hilversum negeerde, zoals het Nederlandse levenslied, Duitstalige schlagers, polka’s en country. Artisten zoals Henk Wijngaard en De Havenzangers danken hun vroege succes aan deze piraten.
Lokale reclame:
Kleine ondernemers uit de wijk konden voor een prikkie adverteren.

Regionale verschillen.
De piratencultuur in de jaren 70 kende twee duidelijke gezichten:
De stadsomroepen (Randstad):
Steden zoals Den Haag groeiden in de jaren 70 uit tot de radiopiratensteden van Nederland. Hier lag de nadruk vaak op pop, rock en gezelligheidskletspraat, uitgezonden over de hele stad via de FM-band.
Het platteland (Oosten en Noorden):
In regio’s zoals Twente, de Achterhoek, Drenthe en Friesland stonden de zenders synoniem voor de ‘geheime zender-cultuur’. Hier werd hoofdzakelijk het levenslied gedraaid, vaak via de middengolf (AM) om een groter bereik over het platteland te halen.